Kippenbotjes

image
Kippenbotjes verdelen in hapklare brokken voor de honden

Het echte Barf vinden wij te bewerkelijk, daarom doen we het half. We wisselen rauw vlees af met vers vlees van de supermarkt. Bij de poelier op de markt haal ik voor het rauwe vlees regelmatig een soeppakket. In al mijn enthousiasme kocht ik vanmorgen 3 zakken met kippenbotjes. Bij de viskraam was het te druk, anders was ik ook nog met een stuk zalm thuisgekomen.

Het is een flinke klus om de 3 zakken te verdelen in vele porties voor de vriezer. Maar voor de versheid van het rauwe vlees is het wel nodig dit werk snel te doen na het inkopen. Daarom mocht ik vanmiddag de botjes verdelen in hapklare porties. Voor in de vriezer en daarna natuurlijk voor de honden.

Scheve schutting

image
Omgevallen schutting in Buitenveldert

Als je met je eigen schutting bezig bent, zie je opeens overal schuttingen staan. Mooiere en gelukkig ook minder mooie. Het meest in het oog springend was de schutting die ik aantrof bij een zwerftocht in mijn pauze. Enkele houten panelen hadden hun verticale leven ingewisseld voor een horizontaal bestaan. Anderen stonden minder florissant overeind.

Ik dacht aan de waterpas en het zorgvuldige meten. Hoeveel soorten beetje recht er bestaan en hoe weinig echt recht. Het meeste staat een beetje recht, een klein beetje staat goed recht en een deel staat schots en scheef. Dan loop ik in gedachten langs mijn eigen schutting en geniet hoe fier hij staat. Als ik dan later werkelijk langs mijn eigen schutting loop, zie ik dat de gedachten met de werkelijkheid overeenstemmen.

Zadelhoesje

image
Zadelhoesje op het zadel van mijn fiets

Het zadelhoesje van mijn fiets is gestolen. In het fietsenhok bij het station moet het gebeurd zijn. Iemand heeft hem meegenomen. Omdat hij toch gratis was, zal de dief hebben bedacht. Het is mij al vaker overkomen.

Een hoesje wordt zonder dat je het wil, over je zadel getrokken. Dan zit je met een fitness-abonnement onder je billen. Of een nieuwe broodjeszaak die iets van ‘expres’ in de naam heeft.

Ik genoot al tijden van een mooie combinatie. Ik had eerst een fitness-abonnement op mijn zadel en daar overheen een groen hoesje met een reclame die ik niet meer weet. De bovenste sloot mooi nauw aan en zorgde ervoor dat ik aanmerkelijk aangenamer op mijn fiets zat.

Eerst werd die bovenste eraf gejat. Ik zat bij het fietsen gelijk niet meer zo stevig in het zadel. Daarna verdween het fitness-abonnement. Blijkbaar denken mensen dat ze het wel mee mogen nemen als het toch gratis is.

Gelukkig lag er nog een zadelhoesje met een fitness-abonnement in mijn fietstas. Als reserve. Op een andere fiets gekregen, over mijn groene hoesje heengetrokken door een nieuwe reclameman of op straat gevonden. Ik weet het niet meer. Het zit niet zo lekker als het vorige.

Het hoesje van de Rabobank durf ik er niet overheen te trekken. Het is net zo glad als de groene. Daarmee is het bijzonder aantrekkelijk voor de zadelhoesjesdief. Of nog aantrekkelijker omdat hij nog glimt en de letters nog niet afgesleten zijn door schuivende billen.

Geschiedenis van het christendom

Paulus in Rome, de kerkvaders en de Reformatie. Het was voor mij verplichte kost op de lagere school en later op de middelbare school bij de godsdienstles. Niet de meest inspirerende verhalen vond ik. Ze hadden ook een hoog heldengehalte. Geen grotere held dan Paulus die dapper naar Rome ging. Dat hij het daar met de dood moest bekopen, was een heldendaad. Net als de enorme bekeringswoede van de man.

Dat het christendom nog veel andere en misschien wel interessantere verhalen kent, wist ik wel en tegelijkertijd ook niet. Paulus was niet de enige apostel. En er zijn vele volgelingen van Jezus die hun eigen kerken hebben gesticht. Zo zijn er veel bijzondere kerkgenootschappen op de wereld. Het christendom is een godsdienst dat vele gedaanten kent over de hele wereld. En dat het christendom vaak met de Westerse wereld geassocieerd wordt, is een wereldwijde misvatting.

Zondag zond de EO het eerste deel van een indrukwekkende televisieserie uit: A history of Christianity. Ik zag de laatste documentaire ruim een jaar geleden op de BBC. De Britse professor Diarmaid MacCulloch doet onderzoek naar het ontstaan van het christendom. Hij gaat hierbij verder dan de geijkte paden. Het christendom is niet alleen in het westen te vinden. In het oosten heeft het een grote verspreiding gekend in de eerste eeuwen na Christus.

Dairmaid MacCulloch bezoekt die plaatsen en gaat tot in China. Hij gaat nog veel verder en zal zich verdiepen in het christendom buiten de westerse wereld. Het is veel minder dogmatisch en absoluut als ik altijd geleerd heb. Er ligt een grote verscheidenheid aan gedachtegoed achter de facade van kathedralen en kerken.

Bekijk de eerste uitzending van History of Christianity op Uitzending gemist

Redden wat er te redden valt

image

Ik weet het nog precies. Het dak van het huis bewoog alle kanten op. Een gang stortte met donderend geraas in. Het werd ineens heel erg licht. De hemel liet zich zien. We knipperden met de ogen. Het grote licht maakte het ons moeilijk om te oriënteren.

Na de zware regenval van vorige week leek alles weer getemperd. Maar nu gebeurde er een ramp. We hadden heel wat meegemaakt. Zo merkten we laatst dat de grond flink bewoog, maar een ramp had ik niet voorzien.

We moesten snel handelen. ‘De eieren, de eieren’, gilde ik en klom omhoog tegen losse zand. De grote kamer met de eitjes was er nog. Zo snel mogelijk tilde ik een ei en versjouwde het naar beneden. Daar werkten de anderen druk aan het opnieuw inrichten van de voorraadkamer. ‘Het moet hier maar’, zuchtte Harry. Ik legde het ei dat ik gedragen had, neer op de zachte grond en holde weer omhoog voor het volgende ei.

Een stroom van eieren gleed in de kamer. De eieren waren veiliggesteld. Precies op tijd, want het begon te regenen.

De beelden

Zwerversnest

image
Zwerversnest in het park

Op de terugweg pak ik het avonturenpad door de bosjes. Laaghangende takken en volle struiken versperren het pad. Zo lijkt het net een ondoordringbaar pad in de wildernis.

Meestal kom ik niemand tegen. Nu staat een man bij een stapel troep. Een deken, een stukgereten vuilniszak, een Feijenoord-sjaal en een donkere stroomadapter. Het verstoort de wildernis op dit paadje.

De man draagt een groen truitje. De kleine letters op zijn borst kan ik niet lezen. ‘Dat is van zwervers’, zegt hij om zich te verontschuldigen voor de rommel. Hij wijst naar het stuk van het pad waar ik vandaan kom. ‘Ik ga eens daarheen om te kijken of daar nog een zwerversnest zit.’

Hij loopt mij voorbij. ‘Parken zuid’, staat in rode letters op zijn rug. Ik trek de andere kant op en sla rechtsaf bij de t-splitsing. Ik kom weer bij het trottoire en zie een witte bestelwagen staan. De motor draait stationair.

De laadbak ligt vol met afgewaaide populierentakken. De man komt terug met een nieuwe tak en gooit het in de achterbak. Dan stapt hij in en rijdt weg. Ik tuur de wildernis in. Het zwerversnest ligt duidelijk herkenbaar midden op het pad.

Idee voor nieuwe vierkante meters grond

image
Wat moeten we met die nieuwe vierkante meters?

Terwijl de regen over de rand van de dakgoot gutst, geniet ik nog na van de prachtige schutting. De gedachten zweven op de wind die de bomen voor het huis in een wave brengt. Want wat gaan we met het stukje grond doen straks als ook het andere gedeelte van de schutting staat?

Zwervend op het www kom je veel ideeën tegen. Zoals het idee van de moestuin. Het spookt al een paar jaar in mijn hoofd. Het stukje grond is te klein voor grote plannen, maar te groot om een paar planten te laten groeien. Een kleine moestuin is leuk om erbij te hebben en kost niet zoveel werk als een heuse volkstuin.

Het is de ‘vierkantemetertuin‘. Op een stukje grond ter grootte van een vierkante meter kun je al een eenvoudige moestuin beginnen. Het stukje grond meet 5,5 bij ruim 2 meter. Dat is dus wel wat meer dan een vierkante meter.

Het is zo kaal best een groot stukje grond.

Het idee van de vierkantemetertuin is om een afgebakend stukje grond van een vierkante meter te gebruiken voor het kweken van groenten. Het stukje grond wordt verhoogd in borders. Zo kun je makkelijk bij de groenten komen. De grootte van de bak biedt de mogelijkheid dat je het van alle kanten kunt benaderen. Zo haal je het meeste uit je grond.

Het is zo kaal best een groot stukje grond

Waarschijnlijk maken we 2 perken van een vierkante meter. Met de overgebleven stoeptegels kunnen we de borders van een vierkante meter maken. Aan de zijkanten van de tuin kunnen we groeiplanten en struiken kwijt als boontjes, bramen, bessen en frambozen. Zo ontstaat een heel leuk stukje grond. Natuurlijk zullen er ook wat fruitboompjes komen.

Zo kan een verloren stukje grond ineens heel nuttig worden en nog leuk ook.

Voor schutting staan

image
Daar is hij dan: de schutting

Daar is hij dan: de schutting tussen ons zijtuintje en het pad staat. Vanmorgen vroeg reed ik eerst het grofvuil weg om net na opening van het recyclingperron weg te brengen. In het tuinafval was een kikker gekropen die in de auto tevoorschijn kwam en die ik ook niet te pakken kreeg. Ik heb hem na het wegbrengen van het vuil niet meer gezien. Daarom neem ik maar aan dat hij onderweg uit de open laadklep is gesprongen.

image

Na de hondentraining Hans gehaald om verder te gaan waar we gebleven waren. De palen werden aan een kritisch timmermansoog onderworpen. Eentje sneuvelde en moest over. Daarna snel begonnen met de planken te bevestigen. Het resultaat vormde zich langzaam maar zeker.

image

Nu staat er een mooi schutting. Ik ben maar even voor schutting gaan staan. Toen iedereen weg was, kroop ik op de hoge stapel met stoeptegels met een kop koffie. Zo genoot ik even van wat er nu staat. Een erfafscheiding om trots op te zijn.

De schutting – het begin is er

image
Het begin van de schutting in het zijtuintje

De regen helpt niet mee bij het klussen in de voortuin. Tussen de buien door zien ik en Hans toch kans iets te doen. Zoals de boel uit de voortuin halen, een border aanleggen en de eerste palen van de schutting te plaatsen. Zo ontstaat een heus begin.

image
De palen zitten erin

Een begin waarvan bijna iedere voorbijganger op zijn minst opkijkt. Of commentaar levert. ‘Zo dat ziet er netjes uit.’ En dat is het precies: elke verandering is een verbetering.

Klussen in de voortuin

Dan zijn er de klussen. Ze liggen al een tijdje. Een paar jaar soms. De voortuin bijvoorbeeld. Aan de zijkant van ons huis is een lapje grond van enkele vierkante meters. Niet veel groter dan een krant. Het valt letterlijk buiten ons gezichtsveld waardoor het niet onze prioriteit heeft.

De bomen schieten er elk jaar weer meters uit de grond. Het zijn de esdoorns en andere snelle groeiers die aan de gracht groeien. Ze strooien zo royaal hun zaad over de akker dat zelfs tussen de tegels de bomen wortel weten te schieten.

image

Het moet een keer gebeuren. Het is zo’n klusje dat wel een keer doet. Morgen, volgende week, volgende maand, volgend jaar. Na het ophogen van de trottoirs door de gemeente konden wij niet achterblijven. De renovatie stimuleert de hele buurt om aan de slag te gaan in het tuintje. De buurvrouw een paar huizen verderop heeft een paar weken terug haar hele voortuintje aangepakt. Het ziet er schitterend uit.

Nu kunnen wij niet achterblijven. Daarom ben ik gisteren begonnen met het verwijderen van het oude hek. De renovatie aan de stoep had de laatste genadeslag gegeven. Daarna ben ik begonnen met het verwijderen van de bomen.

image

In het voorjaar had ik vlak voor ze bladeren kregen de hoge toppen al gekortwiekt. Nu pakte ik de stammen aan. De bomen moesten er met wortel en al uit. Veel trekken, sjorren en verzagen. De oogst was snel duidelijk: liefst 8 stammen had ik uit de grond getrokken. Een activiteit die ik 4 jaar geleden ook al pleegde.

Nu moet die schutting er echt komen. De komende dagen krijg ik daar hulp bij. Ik hoop dat ik een eind kom. Stiekem hoop ik dat het lapje grond weer duidelijk gescheiden is van de rest.