Overgehaald naar wordpress via #blogpraat?

Afgelopen weekend aangestoken omdat ik met iemand anders’ website bezig was met het WordPress virus. Ik heb al sinds oktober een eigen webstek actief, maar durf de echte stap naar het bloggen via WordPress maar niet te zetten. De angst al die content die ik op deze plek heb, helemaal kwijt te raken, overheerst.

Daarom heb ik vanavond tussen 20 en 21 uur eens via de wekelijkse twitterchat over bloggen, #blogpraat, gevraagd of mijn angst te overwinnen is. Inderdaad het is te overwinnen, volgens de discussiegenoten is het een eenvoudige kwestie: importeer alle blogs van blogger naar de nieuwe wordpress en zorg er dan voor dat je de oude maar waardevolle blogs bereikbaar houdt via een redirect.

Lees verder Overgehaald naar wordpress via #blogpraat?

Wat was het weer toen ik geboren werd?

Zonsondergang boven Almere op 24 augustus 2010

Wat was het weer eigenlijk toen ik geboren werd? Zo hoorden wij op de verjaardag van mijn broer steevast mijn oma vertellen over het koude weer dat toen over Nederland trok. Het was zo koud en er lag zoveel sneeuw dat de treinen nauwelijks reden, vertelde ze erbij. Zelfs een taxi naar het ziekenhuis was niet te regelen. Zo glad was het.

Een mooi verhaal, maar vaak treedt na verloop van jaren de verdichting op. Een centimeter sneeuw verandert in een meter en mager nachtvorstje transformeert in een Siberische kou. Voor de feitelijke informatie hoef je niet meer bij je ouders of grootouders te zijn, want je kunt terecht op de prachtige website weatherspark.com. Typ de geboorteplaats, provincie en land in en je kunt jaren terug. Voor Nederland tot 1 januari 1973.

Twitter

Ik werd afgelopen week op deze werkelijk prachtige website geattendeerd via twitter. Het is een Walhalla voor de weerliefhebber en de weerhistoricus. Ook voor de feitenchecker een geweldige website. Want was het inderdaad zo koud bij die Elfstedentocht?

Zeer gedetailleerd weeroverzicht

Je krijgt dan zeer gedetailleerde informatie te zien, over de temperatuur, bewolking en neerslag elk uur van de dag. Zo zie ik dat bij mijn eerste afspraakje met @dingena72 inderdaad meer regen viel dan zonneschijn (14° en 3 van de 4 regendruppels). Toen mijn broer geboren werd vroor het inderdaad en viel er ook sneeuw, alleen leken de extremiteiten eerder enkele weken eerder te spreken rond de jaarwisseling van 1979.

Wat mijn eigen geboorte betreft, viel het op de dag zelf mee (21°C, bewolkt maar droog). In de weken voordat ik op de aarde kwam, was het heel heet, een heuse hittegolf met temperaturen tot 32° op 7 en 8 augustus. Ook hier klopte het verhaal dat mijn oma vertelde heel aardig, al zat het hoogtepunt van de hitte in de weken voor mijn geboorte.

Misleiding of marketing van AH

AH hazelnootpasta lijkt op de reuzenpotten Nutella

Vanmorgen ging ik eerst maar even naar de Albert Heijn voor onder andere hagelslag en hazelnootpasta. Allebei van een merk. De hagelslag was snel veroverd. De pasta ging wat lastiger. Als eerste viel mij op dat de pot van het huismerk zeer sterk op de grote potten met 750 gram hazelnootpasta van Nutella leken. Pas als je goed keek, zag je dat het een pot van het
AH-huismerk was.

Nieuwe potten

De nieuwe potten met huismerk-pasta stonden op de plek waar eerst de grote potten Nutella stonden. Verder stemt het formaat en de vorm van de pot overeen met de A-merk potten. Ergens is het best misleidend, alleen de groene kleur waarop de naam van het product staat, is anders.

AH voert actief campagne voor het winstgevender huismerk

Campagne

Wat erger is, is dat Albert Heijn er een campagne op loslaat waarin het suggereert dat het goedkoper is om een grote pot van het huismerk te kopen. De kleine Nutella met 400 gram is even duur als de grote pot van het huismerk met 750 gram. Dat mag wel zo zijn, maar je speelt een gemeen spel als de grote potten met 750 gram met hazelnootpasta van Nutella niet meer aanbiedt.

Ik sprak er een medewerker op aan. Hij zei dat hij meer vragen daarover kreeg. Ik vroeg hem wat ik eraan kon doen. ‘Stuur een mailtje naar het hoofdkantoor’, zei hij. Nou ik weet wel een betere: schrijf een blog. Dan lezen het wat meer mensen dan die enkele bobo op het hoofdkantoor van de kruidenier die op de kleintjes let.

Zonder kaartje kun je een 5-jarige niet van trein afhalen

Veiligheid in treinen, bussen en op en rond stations is natuurlijk heel belangrijk. Een middel van de NS is om alleen reizigers met kaartje op het perron te laten. Heel leuk gedacht natuurlijk, maar hoe moet het als je iemand komt afhalen?

Gisteren haalde ik mijn 5-jarige dochter op van het station Almere Centrum. Ze was uit logeren geweest en werd door haar opa gebracht. Hij zou in de trein blijven zitten zodat hij gelijk weer terug kon zonder veel tijdverlies. Toen ik omhoog wilde naar het perron werd ik geweerd door een controleur. ‘Meneer mag ik uw kaartje zien?’ vroeg hij. Ik vertelde dat ik geen kaartje had en mijn dochter kwam ophalen.

‘Dan mag ik u niet doorlaten’, zei hij.
Ik vertelde het verhaal. ‘Nee, meneer. Dat kan niet. Regels zijn regels.’ Ik was enigszins verbaasd. Zou dat betekenen dat ik mijn dochter niet bij de trein zelf kon afhalen en dan maar alleen de trap af zou moeten laten gaan? En hoe moest het als ik een ouder iemand kwam ophalen die slecht ter been was, moeite had met uitstappen en die ik dan zou ophalen om hem te helpen bij de moeilijke stap uit de treinwagon?

‘Regels zijn regels’, zei de man. Ik had mazzel en kon mijn treinkaart laten zien waarmee ik altijd naar Amsterdam Zuid reis. Hij grapte nog dat ik op de datum moest letten. Wat hij niet zag dat onder de kaart die tot 28 februari geldig is, de volgende kaart al lag.

Ik laat mij niet verrassen door NS. Zeker, veiligheid is belangrijk. Maar begint veiligheid niet bij menselijkheid?

Volkskrantblog gered!

Goed bericht voor de vkbloggers: de volkskrantblog is gered. De uitgever Sanoma neemt de ruim 16.000 blogs over. Sanoma heeft naast Libelle, Margriet en de Esta ook de weblog-voorziening www.web-log.nl in eigendom. Een prachtige kans om het werk dat de Volkskrant heeft opgezet, voort te zetten.

Vooral een combinatie van blog en netwerk zoals de forums van Libelle en Viva, kunnen de bestaande (online) titels van de nieuwe eigenaar alleen maar versterken. En naar mijn oordeel springt Sanoma in het gat dat de Volkskrant niet zag of niet wilde zien. Een kans om iets moois te maken ligt open en ik weet zeker dat Sanoma dat gaat doen. Mijn handen zouden in elk geval jeuken…

Als de nood het hoogst is, dan is de redding het meest nabij zingt Mac in Die Dreigroschenoper van Brecht. Dat geldt zeker voor de volkskrantblogs. Tot gistermiddag hing het lot van de 16.000 blogs aan een zijden draadje. Of de overname van Sanoma door de volkskrantbloggers tot stand is gebracht via hun actie, of dat de uitgever zelf op dit briljante idee gekomen is?

Het antwoord zal voorlopig wel niet boven water komen. De bloggers kijken in elk geval zelf kritisch naar de nieuwe leverancier van hun blogservice.

Uit eten kan in Almere

Uit eten in Almere, het lijkt toch een lastige keuze te zijn. De markt telt een paar eettentjes en er is wat bij het Deventerpad. Vanavond hadden we een avondje samen en ik trakteerde Inge op een etentje. In de vakantie is het dan zelfs op een dinsdagavond lastig iets te vinden.

Brasserij De Bergerrie was razenddruk om 10 minuten voor half 8. Aan elke tafel zat een gast. Reserveren was nodig geweest en om tot 20 uur te wachten, vonden we even geen optie. Het eten zal er wel goed zijn, maar om daarvoor te wachten…

Delicious

Daarna even een blik geworpen in Red Delicious, een restaurant dat een uitgestorven blik aanbood, terwijl er een rood lichtje knipperde met ‘open’ erop. De website reddelicious.nl is in elk geval ‘onder constructie’. Een website die onderhouden wordt, biedt een desolate indruk. Die indruk verdween niet bij het zien van het lege restaurant.

Porto Cervo

Uiteindelijk zijn we bij het Italiaanse Ristorante Porto Cervo beland. Ook daar grote drukte. Het zwarte gordijn voor de ingang tegen de kou maakte geen uitnodigende indruk. Je kon niet een blik naar binnen werpen. Maar we kregen heel aardige bediening al zat de tent vol. Ze verwachtten dat we met een kwartiertje wachten wel aan de beurt zouden zijn. Dat was inderdaad het geval en de bestelling was snel klaar.

Echt gezellig restaurant vond ik het niet echt. Over de hele lengte van het restaurant is een bank, waartegen de tafeltjes staan. Het is daarmee een beetje een ongezellige pijpenla. Sfeerlicht hielp daar niet echt bij. De keuken zelf was ook niet goed te zien vanuit het restaurant, verborgen achter glas en een muurtje.

Calzone Gorgonzola

Ondanks dat heel aardig gegeten. Inge zat aan de mixed grill en ik had een heerlijke Calzone Gorgonzola, waarbij de saus in een apart schaaltje werd geleverd. Dat laatste zorgde ervoor dat het niet zo’n vochtig bad werd als vaak het geval is. Hij was ‘niet slecht’.

Uit eten, het kán in Almere maar je moet goed zoeken en vooraf reserveren…

Blaten maar waar blijft de wol?

Hoe is het nu eigenlijk gesteld met het kabinet Rutte, veel geblaat maar weinig wol. Het lijkt een daadkrachtig kabinet om de zoveel tijd is er een indrukwekkend spektakel in Nieuwspoort. Vrijdag meende Opstelten dat de politie nu echt boeven zou gaan vangen. Het administratieve werk vermindert en ze krijgen meer tijd op straat.

Het hele mediacircus rond iets waar geen nieuwe wet aan te pas komt. Ook levert het weinig winst op omdat aan de andere kant juist bezuinigd wordt. Zo werd vandaag bekend dat de spoorwegpolitie flink wat posten sluit vanwege de bezuinigingen. Dat levert wel een besparing op de hoge huurkosten, maar weinig op veiligheid in de trein en op stations.

Rutte heeft echter nog geen enkele veelzeggende wet effectief door de Tweede kamer gevoerd. Het is ook de grote vraag of dat ooit lukt. Daarom zullen dit soort shows regelmatig worden gespeeld, maar weinig echte daden zitten er in. Hoe een zich daadkrachtig noemend kabinet alles heeft en de daadkracht ontbeert.

Canon MP 540 printer dood door inktprop

Onze printer is dood. Dat krijg je ervan als je 2 weken een leeg inktpatroon in je Canon MP 540 laat zitten. Eruit halen heeft ook geen zin, dan komt die inktprop ook in de printkop te zitten.

Een kleine 2 jaar terug kochten wij het apparaat op aanraden van Vara’s kassa. Het is een printer die weinig kost per afdruk, beweerde het programma. Ik vind het in de praktijk erg tegenvallen.

We hebben sinds dat we de printer in ons bezit hebben, zo’n 3 keer de cartridgers moeten vervangen. De allereerste keer waren we meer dan 80 euro kwijt, later werd het iets goedkoper. Ook omdat je een navulling kon kopen voor 40 euro. Alsnog veel geld voor een paar kleurenafdrukken.

We printen weinig. Ik denk dat we met dit apparaat zo’n 1000 afdrukken hebben gemaakt in die 2 jaar dat we het apparaat in ons bezit hebben, waarvan nog geen 200 in kleur. De kwaliteit was altijd redelijk. Ik vond de prijs van de cartridges buitensporig hoog.

Als je inkt op is, verwacht Canon dat je onmiddelijk naar de winkel rent voor een navulling. Als je niet op tijd bent, dan zit de inktkop vol met inkt. De prop krijg je er niet meer uit de kop. Je kunt je Canon MP 540, beste uit de test, ten grave dragen en wegbrengen naar het recyclingperron.

Wat ruist er door het struikgewas?

       

Altijd als ik bijgekomen was van de lach bij de beroemde act met de onderwijzer Frits Verkade, vroeg ik mij af wat er dan eigenlijk door het struikgewas ruisde. De antwoord op die vraag is even eenvoudig als verrassend.

De oplossing, zo vertellen Rogier en Michaël Steehouder deze week in Onze taal, ligt in het boek Kara Ben Nemsi, de held van de woestijn van Karl May (orgineel uit 1892, vertaling van Het spectrum uit 1962). De vertaler citeert de eerste twee regels van een soldatenliedje, zonder de clou te verklappen. Dat antwoord ligt in het Duitse orgineel: Durch Wüste und Harem ontdekken de onderzoekers.

Het roept bij mij de vraag op hoe iemand deze oplossing vindt? Het is bijna zoeken naar een addertje in het gras. Op zo’n oplossing kun je alleen maar bij toeval stuiten, want Toon Hermans heeft het antwoord nooit gegeven. Ik probeer het me zo voor te stellen: je leest een boek over de geheimzinnige wereld van de Oriënt en je leest deze passage. Onmiddellijk leg je het verband met de sketch van Toon Hermans. ‘Wat ruist er door het struikgewas, het is een…’

Ik zeg niks

Overigens bevat het nummer van Onze taal dat gisteren in mijn brievenbus viel, meer interessante artikelen. Zo schrijven Jaap de Jong en Annemarie van Velsen over de retorische truc: de preateritio. Deze truc gebruiken politici veelvuldig, maar krijgt verder niet veel navolging. Een opmerking als ‘ik zeg niks’ om daarmee alles te zeggen is een heel duidelijk voorbeeld van de praeteritio. Politici zeggen dat ze iets niet zullen noemen en noemen het daarmee toch.

Makelaarstaal

Daarnaast gaat Jacco Snoeijer in op makelaarstaal in huizenadvertenties. Hoe makelaars een huis aantrekkelijker proberen te maken met zinnen als ‘uitzicht op loopafstand’ en ‘bruisende buurt in opkomst’. Ik heb een keertje een collega geholpen met het schrijven van een aantrekkelijke verkooptekst voor haar huis. Ze was ontevreden over de holle frasen die haar makelaar had opgeschreven. Toen ik er even een halfuurtje mee aan de gang ging, kwam er een heel aardige tekst los. Ze verkocht het huis binnen een week.