Scheuren zitten al in glazen puien

Nog voor de oplevering zitten er barsten in het glas van de maisonnettes aan de Alkmaargracht. De woningbouwvereniging Ymere heeft dit voorjaar de maisonnettes en de eengezinswoningen gerenoveerd. Voor de trapportalen van de maisonnettes is een indrukwekkende glazen pui geplaatst.

Ongewenst bezoek

De reden voor het plaatsen van deze puien is om ongewenst bezoek buiten de deur te houden. Het gebeurt weleens dat hier jongeren gaan zitten die niet iedereen als gewenst ervaart. De scheuren en barsten in het glas, vermoedelijk veroorzaakt door ondermeer een trap waarmee een medewerker vandaag in de weer was, doen vermoeden dat de pui niet echt vandalismebestendig of hufterproof is.

Futoristische bouwsels

Wat verderop aan het Haarlemplein zijn eerder niet zulke futoristische en kostbare bouwsels geplaatst. Hier zit gewoon een stalen hekwerk voor de ingang. Het houdt eveneens ongewenst bezoek buiten de deur en is hufterproof. Ik snap niet waarom een dergelijk hekwerk niet aan de overkant kon worden geplaatst. Minstens zo effectief en een stuk goedkoper.

Waar is de krokodil gebleven?

Iemand vertelt dat hij een krokodil het water in heeft zien glijden, daarna komt een heel boost los. Als dan ook nog eens ’s avonds een ander meldt dat hij iemand heeft gesproken die vertelde dat hij 2 krokodillen heeft losgelaten, dan komt de politie in actie.

Vergeten

Zo kan het gegaan zijn, maar ondertussen zijn we een week verder en niemand heeft het meer over de krokodil in de Nijmeegse vijver. Is het dan toch uit iemands fantasie ontsproten? Zoiets ontstaat makkelijk: iemand hoeft maar iets te zien, het te vertellen aan anderen en ineens ziet iedereen het gevaar.

Krokodilhype

Een hype is de krokodil niet geworden. Niemand heeft het beest meer gezien. Daarvoor heeft er wel een hele politiemacht dagenlang de vijver uitgekamt en zelfs met moderne apparatuur afgescand.

Poema op de Veluwe

Het grote voorbeeld is de poema op de Veluwe. Daarbij duurde het een hele zomer voordat dit verhaal werd ontkracht. Hiervoor zijn meerdere oorzaken aan te wijzen: het was komkommertijd toen het nieuws zich verspreidde. Daarnaast ging het om een groter gebied waar meer mensen rondliepen. Een poema ontstaat sneller in de verbeelding (een kleine beweging, wat ritselen in het gras) dan een krokodil die zich in het water laat zakken.

Moderne stadssagen

De krokodil spreekt overigens best wel tot de verbeelding in de moderne stadssagen zo vertelt de volksverhalenbank van het Meertensinstituut. Altijd heerlijk om hier geregeld in te duiken. Ik zou het iedereen adviseren, journalisten en politiemensen voorop. Verhalen als de kangoeroe die een fototoestel van toeristen steelt (en alle varianten) komen namelijk zeer geregeld terug. Het is dan handig even een naslagwerk bij de hand te hebben.

Meer broodje aap

  • Het lezen van Peter Burgers boek over moderne stadssagen: echt-gebeurd
  • Journalisten die in een broodje aap verhaal trappen: broodje-aap
  • Of het Broodje aap over de ballenbak bij Ikea: smaland

Als het waar is van die prachtdagen?

Als het weer volgend weekend net zo is als het afgelopen weekend, dan is de hulp van boven zeer beperkt. Gisteravond besprak ik nog even met Inge het weer. Het weer van zaterdag – voordat de regen kwam – is prima. Maar als de trailwalker het komend weekend zulk weer wordt als gisteren, dan wordt de 100 kilometer lange tocht nog eens extra zwaar.

Mooi weer

Nu belooft de Telegraaf dat het heel erg mooi weer wordt tot en met het weekend. Ik kijk naar buiten en zie nog een troosteloze aanblik. Het gras is vers gemaaid en de kauwtjes vliegen af en aan van en naar de dakgoot. Verder vooral motregen en grijsheid.

Blij vooruitzicht dat mij streelt

Als het vooruitzicht klopt – maar blij vooruitzicht dat mij streelt – dan kan het nog eens leuk worden komende zaterdag en zondag zo lopend over de Veluwe. Dan moet het echt van ons komen en kunnen we niets en niemand meer de schuld geven.

Vergeet niet ons te sponsoren »

De 10 populairste artikelen van deze blog

Vrijdag stond mijn duizendste blog op deze blog. Ergens in 2006 ben ik begonnen met bloggen. Eerst op mijn hyves-account, daar staan er nog steeds een paar die hier niet staan. Later op deze plek.

Populairste artikelen

Wat zijn nu de populairste artikelen? Dat zijn meestal de artikelen die hoog in Google scoren of waar ikzelf veel reclame voor heb gemaakt op verschillende fora of blogs op andere plekken. Het wil ook helpen dat Inge regelmatig mijn artikelen promoot op het naaiforum Sancho.

Inhoud

De inhoud vormt de belangrijkste reden voor het bezoek. Zo leveren artikelen over het maken van bellenblaassop, een gispenbureau, het kogelvisje en over wijnen bij de Aldi en wijnvoordeel, een argument voor bezoekers om langs te komen.

De top 10 van hendrik-jandewit.blogspot.com

Uit de 4 jaar dat deze blog bestaat, noem ik de 10 meest gelezen artikelen:

1. botero-en-greenaway

Over het maken van de film van Peter Greenaway waarin Inge figureerde. Lees verder »

2. bellenblaas

Hoe maak je bellenblaassop? Het recept wordt veel gelezen en aangehaald op forums. Lees verder »

3. jong-veelbelovend-talent

Een artikel over de winnende Franca Treur bij de essaywedstrijd van NRC Next in 2006. Lees verder »

4. denieuwebibliotheek-van-almere

Recensie over de nieuwe bibliotheek van Almere. Lees verder »

5. gispen

Hoe wij een Gispen-bureautje op de kop tikten bij de kringloop in Almere. Ik droomde even verder over andere Gispen bureaus. Lees verder »

6. de-zieke-man

Hierin merk ik op dat Martin Bril weer ziek is en waarin ik mijn vreugde uitspreek dat hij weer terug is in de krant en op internet. Helaas was de vreugde van korte duur, een halfjaar later stierf Martin Bril. Lees verder »

7. kogelvisje

Een kogelvisje dat we aanschaften tegen de slakkenplaag in ons vissenaquarium. Vooral de mededeling op een visforum ‘Zo moet het dus niet!’ zorgde voor veel bezoek. Lees verder »

8. bieb-me-up

De vernieuwing van de Eindhovense bibliotheek en mijn kritische stuk hierover leverde veel bezoek op aan mijn weblog. En zelfs een bezoekje aan de bibliotheek in Eindhoven en een ontmoeting met Thijs Torreman. Lees verder »

9. gran-reserva

Over de Gran Reserva uit 1996 die ik in januari 2008 bestelde bij wijnvoordeel.nl. Ik heb nog steeds een paar flessen liggen, die moeten nodig op volgens mij. Lees verder »

10. de-dijen-van-sophie-hilbrand

Schrijven over Jan Wolkers is altijd leuk en levert steevast flink wat bezoek op. Zeker als je het combineert met de actualiteit: de film over het boekenweekgeschenk Zomerhitte. Ik heb de film van Monique van de Ven nooit gezien, maar kon wel raden wat Wolkers ervan vond. Lees verder »

BP kan het niet alleen in Golf van Mexico daarom mislukt Top Kill

De operatie Top Kill van het olieconcern BP op de bodem van de Golf van Mexico is mislukt. Als je depressief wilt raken, hoef je maar een halve minuut naar de webcam te kijken op anderhalve kilometer diepte in de Golf van Mexico. De olie en het gas stromen met een noodgang uit het gat en de stroom houdt niet op.

Klassieke ramp

De ramp duurt nu al 5 weken en lijkt niet te stoppen. En deze ramp is een klassiek voorbeeld hoe rampen verlopen. Het olieconcern tobt al weken om het gat te dichten. Nationale en internationale hulp blijft achterwege, terwijl hier wel een ramp van wereldformaat zich aan het voltrekken is. President Obama mag het wel ‘hartverscheurend’ vinden, hij zal wel de regie in handen moeten nemen en internationale hulp moeten inschakelen. Misschien dat zo iets van de machteloosheid verdwijnt.

Wakker liggen

De ramp op de bodem van de Golf van Mexico houdt mij geregeld wakker. Het verontrust me dat hier een enorm stuk van de aarde enorme schade oploopt. Onherstelbaar klinkt misschien zwaar in de oren, maar een herstel duurt decennia, misschien wel eeuwen. De ramp past zeker in de rij met andere grote rampen zoals Tjernobyl.De Russische autoriteiten lieten niemand toe, maar iedereen had er last van.

Meest rampzalige ramp

Wat bij deze ramp wel één van de meest rampzalige elementen is, is de communicatie. Het spel dat het olieconcern speelt gedurende deze ramp, laat zien dat de organisatie vrijwel machteloos staat toe te kijken bij deze ramp. In eerste instantie werd verteld dat de techniek zou voorkomen dat er olie in het water terechtkwam. Het boorplatform zonk en er voltrok zich een ramp na de ramp.

Minder rampzalig voorstellen

BP stelde het allemaal minder rampzalig voor, inderdaad er lekte wat olie uit de bron, maar het viel mee. In de dagen en weken erna stelde het olieconcern dagelijks de cijfers bij. Het zou om ongeveer 100.000 liter ruwe olie per dag gaan. Dat het uiteindelijk 5 keer meer was, kwam pas vele dagen en liters olie later aan het licht.

Slecht rampmanagement

Dat het olieconcern ook weinig raad weet met de situatie toont een uitermate slechte beheersing van het rampmanagement. Oplossingen om ondergrondse lekkages aan te pakken, lijken er niet te zijn. De olieboorders lijken ter plekke de oplossingen te bedenken. Een mooie vorm van creatief opportunisme, maar een slechte manier om een crisis te lijf te gaan.

‘Hartverscheurend’

Met het typeren van de huidige situatie als ‘hartverscheurend’, laat president Obama ook zien dat hier zich een ramp voltrekt. Het voelt als het dier dat zijn eigen nest aan het bevuilen is. De zucht naar olie en kortzichtige kijk op snelle winsten, veroorzaakt deze ramp. Het begint natuurlijk met de eerdere fasen: het aanboren van de bron en de bouw en onderhoud van het olieplatform zelf. Hier is klaarblijkelijk niet voor degelijke en duurzame oplossingen gekozen. Dat een ramp als deze zich nu volstrekt, toont dat het concern onzorgvuldig heeft gehandeld.

Niet te managen

Dat de ramp in alle opzichten niet te managen is en zelfs de communicatie achter de feiten aanhobbelt, vind ik niet goed te praten. Nu is actie geboden, dan kan het zwartepieten altijd nog later. Ik zou de internationale hulp zeer snel inschakelen voordat zich taferelen voltrekken zoals destijds bij Tjernobyl. Het lijkt er verdacht veel op dat de Amerikaanse overheid even hardleers is. Zeker na de orkaan Katrina en de komst van een andere president, had ik hier veel verwachtingen van. Maar de machteloosheid overheerst.

In de rij bij Burgerzaken in Almere op donderdagavond

Sinds kort zijn de openingstijden van Burgerzaken in Almere veranderd. Je kunt alleen ’s morgens tussen 9 en 11.30 uur terecht en op donderdagavond van 18 tot 20 uur. Voor de middag moet je een afspraak maken. Ik probeerde het onlangs, maar merkte dat ik beter een uur kon wachten op het vrije inloopuur: donderdagavond.

VOG aanvragen

Ik moest een VOG aanvragen, een verklaring omtrent goed gedrag, voor een klus die ik momenteel verricht. Vergeefs was ik er al op een maandagmiddag langsgeweest. De openingstijden waren veranderd. De verontwaardiging van zo’n baliemedewerker dat je dat niet weet. ‘Het heeft overal gestaan hoor’, reageerde ze. Voor haar op het gemeentehuis heeft het inderdaad overal gestaan. De muren waren behangen met papieren waarop de mededeling stond. Voor mij bleef het beperkt tot een bericht in het huis-aan-huisblad en op de website van de gemeente.

Op de pof

Natuurlijk had ik de openingstijden niet gecheckt, ik was er in alle vertrouwen op de pof naartoe gegaan om 13.00 uur. Ik mocht van de baliemedewerker een afspraak maken, maar dat kon alleen ’s middags. Als ik een avondafspraak wilde maken, dan kon ik donderdag terecht op de vrije inloopavond. En op die avond hoefde ik geen afspraak te maken, want het was vrije inloop. Verder was de agenda behoorlijk vol, voor die hele week (het was maandag) kon ik geen afspraak meer maken. De eerstvolgende gelegenheid was de dinsdag erop.

Eindelijk zover

Donderdagavond was het eindelijk zover, direct uit de trein fietste ik langs het gemeentehuis. Het vragen van een VOG vergt eigenlijk bitter weinig tijd. Je moet een formulier inleveren – ingevuld door de werkgever – en dient je te legitimeren. Meer stelt de handeling niet voor.

Meer mensen

Toen ik de lange gang naar Burgerzaken binnenliep, zag ik dat er meer mensen iets moesten hebben. Zeker, de vakantietijd breekt aan en iedereen ontdekt dat het paspoort verlopen is. Dat moet dan allemaal op deze donderdagavond geregeld worden. Een paar honderd man moest worden geholpen. De plakkaten vermelden overal dat je een afspraak kunt maken – zelfs online – alleen is het voor de werkende mens erg lastig om dat op een geschikt moment te doen. En ik dacht dat je alleen voor ondertrouw een halve dag vrij kreeg van je baas. Niet voor het verlengen van paspoort of rijbewijs.

Nummertje trekken

Ik meldde mij iets over zessen op het stadhuis, trok een nummertje en mocht wachten. De nummers vlogen over het scherm, maar mijn nummer E572 bleef achterwege. Alleen balie 8 was deze avond belast met de vog’s. En traag trok het nummer E570 voorbij. Weer bleef het heel lang stil. Alle A-nummers schoten voorbij, maar balie 8 had het druk met nummer E570.

Een uur

Na een uurtje was ik aan de beurt. Ik mocht in een apart kamertje, legde alle papieren netjes neer, hoefde alleen nog ergens te tekenen en een datum in te vullen, pinde de legesgelden – 30,50 euro – en verliet het kamertje om ruimte te maken voor nummer E573. Wat was ik blij dat de vrouw vertelde dat het ding naar mij wordt opgestuurd met de post. Dat scheelt weer wachten bij Burgerzaken.

Presentatie van de laatste delen orgelencyclopedie

Een orgelliefhebber die komt voor de presentatie van de laatste 2 delen van de orgelencyclopedie in de Nieuwe kerk te Amsterdam komt voor 4 dingen: de 2 orgels en de 2 laatste delen. Dat de koningin het laatste deel in ontvangst neemt, 3 knapen en een dame wat zingen en na afloop een glaasje wijn is, dat zijn bijzaken die hem alleen maar van zijn doel afleiden.

Heel wat presentaties

Ik heb er ondertussen aardig wat presentaties opzitten. Vanaf 1997 werd elk nieuwe deel van deze 15-delige serie ergens in Nederland gepresenteerd: Nijmegen, Leeuwarden, Groningen, Steenwijk, Oudenbosch en Amsterdam (Mozes en Aaronkerk). Vele moest ik ook missen: Haarlem, Delft, Middelburg, Maastricht en de eerste in Utrecht!

Erom spannen

Vandaag ging het erom spannen of het zou lukken de Amsterdamse Nieuwe kerk binnen te komen. Toen ik mijn vader (een andere intekenaar) vanmorgen belde, vertelde hij over een toegangsbewijs. Ik had een heel andere uitnodiging in mijn hoofd, maar hij sprak over een bewijs met je naam erop. Alleen met dat bewijs kon je binnenkomen. De koningin zou de eregast zijn en daar werden natuurlijk hoge veiligheidseisen aan gesteld. Je kunt daar ziet zomaar binnenkomen.

Brievenbus overgeslagen

De post had mijn brievenbus blijkbaar overgeslagen omdat ik deze keer mij eens keurig op tijd had opgegeven voor het evenement. Het leek me geweldig om na deze jarenlange inspanning de kroon op het werk te zien. Bovendien was ik nog nooit in de Nieuwe kerk geweest. Ik weet het, ik moet me er absoluut voor schamen, maar het is er nooit van gekomen. Nu deed zich de gelegenheid de kerk te zien en de 2 orgels te horen.

Regelen bij organisatie

Mijn vader was er al eerder en probeerde bij de organisatie al te regelen dat hij mijn boeken mocht meenemen. Zijn poging was vergeefs. Ik had eerder op de dag al meerdere keren de organisatie proberen te bereiken, maar ik kreeg geen gehoor. Ook het kantoor van de Nieuwe kerk wist niets voor mij te regelen. En terwijl ik naar de Nieuwe kerk liep, kreeg ik van hem een sms’je dat ik het wel kon vergeten binnen te komen.

Ongegrond

Alle vrees was ongegrond. Zeker, het was niet makkelijk binnen te komen. Ze waren streng en de organisatie vond het onverantwoord dat ik ‘deze gok durfde te nemen’. Maar ik vertelde het verhaal. Dat ik alles keurig op tijd had opgestuurd, maar dat ik niks had gekregen. Met veel verontschuldigingen dat ik niet eerder aan de bel had getrokken. De man keek me boos aan, maar hij had het hart op de juiste plek. Ik mocht naar binnen.

Orgelmuziek en vocale muziek

Het programma zelf bevatte naast orgelmuziek ook de uitvoering van vocale muziek door het Gesualdo Consort. Het laatste overheerste best in het programma. Best vreemd dat zoveel puur vocale muziek was geprogrammeerd. Je zou verwachten bij de presentatie van een orgelencyclopedie dat de woorden van Psalm 150 wat beter luister werden bijgezet: ‘Laat het orgel overal’. Het orgeloptreden bleef beperkt tot een fantasie van Sweelinck en een preludium van Bruhns op het hoofdorgel en op het transeptorgel muziek van De Macque.

Echte liefhebber

Voor de echte liefhebber van orgels had dat zingen dus niet gehoeven. Hij zou echt blij zijn geweest met wat meer orgel. Niet alleen Sweelinck klinkt hier prachtig, ook wat van Bach. Een grote preludium en fuga en een paar koraalvoorspelen, waren meer dan welkom.

Gehoor

Helaas bleef dat mijn oor bespaard en moest ik doen met de psalmen van Sweelink door het Gesualdo Consort. Ook mooi, maar jammer, want bij een orgelencyclopedie hoort orgelmuziek. Maar misschien moest de organisatie meer gehoor geven aan de smaak van de vorstin dan aan de smaak van het gehoor.

Netwerken

Na afloop mochten we kennismaken met weer een ander fenomeen dat sinds de presentaties van de orgelencyclopedie is opgerukt: de netwerkende organist. Het gaat gepaard met een glaasje wijn, die ergens bij de latere presentaties is ingevoerd. Ze lopen druk heen en weer om collega’s van over het hele land, met prachtige standplaatsen, te spreken en gelijk een concertje te ruilen of bespeling in de wacht te slepen op een droominstrument.

Aangename verrassing

Bij thuiskomst wachtte een aangename verrassing: de postbode had mijn toegangsbewijs vandaag in de brievenbus gepropt. De enveloppe was helemaal verkreukeld, het bewijs ook. De datum op het poststempel 19 mei. Ik dacht dat alleen brieven uit verre oorden er zo lang over deden.

Caravan op Grote Markt in Almere

Een vreemd gezicht, midden op de Almeerse Grote Markt zie ik vanmorgen een caravan staan. Het toermodel is vastgebonden aan een paal, midden op het plein. Er loopt een barst door een raampje, er hangen doffe gordijnen voor de ramen. Ik vraag me echt af wat het ding hier doet. Zouden er eens stel Polen in slapen, of staat het ding te wachten op de schoonmaak voor de vakantie?

Smoezelig

De caravan ziet er best smoezelig uit, de wanden zijn ronduit smerig en door de ramen kun je onmogelijk meer met een heldere blik naar de wereld om je heen kijken. De gordijntjes die aan weerszijden van de raampjes hangen, hebben hun originele kleur verloren door zonlicht en stof.

Polen op Grote Markt

Wat het ding er doet? Het lijkt of er elk moment een stel Polen naar buiten komen om het plein echt ter hand te nemen. De tijdelijke betegeling vraagt dringend om een grondigere aanpak en wie zou dat beter kunnen doen dan een stel arbeiders die het werk goed en goedkoop verrichten.

Niks verraden

De morgen verraadt helemaal niks. De caravan staat er stil en verlaten. Iemand loopt met een snelle pas over de Grote Markt. Die heeft er niks mee te maken, want hij kijkt even verbaasd als ik naar de caravan.

Adapter-leed: kan dat nu niet anders?

Gisteren begaf mijn adapter voor mijn laptop het. Voor mij genoeg reden om in de pen te kruipen voor de blog van Walther Ploos van Amstel: www.delaatstemeter.nl. Al lagen bij mij in huis meerdere soorten adapters – voor de mobieltjes, geluidsboxen van de computer, printer, scanner, externe harde schijf, videocamera en fototoestel – geen enkele paste in de laptop. Ook een universele adapter die ik jaren geleden eens had aangeschaft, werkte niet mee. Mijn Asus EEE moest het zonder stroom doen.

Lees mijn blog verder op delaatstemeter.nl »

De nieuwe adapter met maarliefst 9 verschillende stekkers

Nationale Nederlanden neemt televisiespotje op Haagse Kneuterdijk en Buitenhof

Er reden auto’s langs met grote oranje borden op het dak langs de Hofvijver in Den Haag. Even later fietsten meisjes langs op bakfietsen waar eveneens een oranje bord op bevestigd was. Daarna passeerden een groepje voetgangers. Zij liepen ook met de borden waarop grote letters stonden.

Reclamespotje

Ik bekeek het tafereel even goed in mijn pauze en ontdekte snel dat hier een heus reclamespotje werd opgenomen. De auto’s en fietsen reden in rondjes en keerden steeds door over de tramrails te rijden. Zo sjeesden ze over de Kneuterdijk en Buitenhof.

De cameraman gaat op z’n knieën voor de opnames

Commercial

Als je het allemaal zo ziet gebeuren, dan vraag je jezelf af wat ze hiervan zullen maken. Alles kronkelde, liep, fietste en reed door elkaar, een tram passeerde en de Museumbus kwam voorbij. Valt van zoiets iets te maken? Een regisseur gebaarde voortdurend en wees zijn cameramannen op details.

Verzamelen voor het Binnenhof

Mijn filmpje van de commercial

Links

De campagne is al te zien op de website van Nationale Nederlanden onder het mom van een getal, waarna de vraag volgt: ‘Wat is jouw getal?’.