Voedselbos – Tiny House Farm

We proberen onze tuin in te richten naar de ideeën van de permacultuur en maken er een klein voedselbos. Dan is het goed om af en toe ook inspiratie op te zoeken. Dat is in deze coronatijd best lastig. Ik wil al langere tijd bijvoorbeeld naar het Voedselbos De Overtuin bij de botanische tuin Trompenburg in het Rotterdamse Kralingen.

de bosrand van het voedselbos Zeewolde
Bosrand van het voedselbos Zeewolde

We hebben in de buurt gelukkig ook wat initiatieven. Zo is er eentje op nog geen halve kilometer bij ons vandaan. In het Kathedralenbos is 2 jaar geleden en vorig jaar al een deel van het toekomstig voedselbos Eemvallei van Staatsbosbeheer aangeplant. Dit jaar is er dat niet gebeurd om de aanplanting van vorig jaar wat meer ruimte te geven. Het afgelopen jaar was het heel warm waardoor veel nieuwe aanplant is doodgegaan of minder goed is gegroeid.

Voedselbos dichtbij in Zeewolde

In Zeewolde is ook een mooi voedselbos. En omdat we vorige week in de vakantie ook nog een uitstapje wilden maken, zijn we hier naartoe gegaan. Het Voedselbos Zeewolde is ook een jaar of 2 terug aangeplant. Er is een stuk bestaand bos gedeeltelijk weggehaald en daar zijn nu allemaal voedselrijke bomen en struiken voor in de plaats gekomen.

Klein hoefblad in het voedselbos
Klein hoefblad in het voedselbos

Natuurlijk is het zo in de winter heel anders dan midden in de zomer. Toch is het mooi om zo de contouren van het voedselbos te zien en te kijken wat er allemaal staat. Het voedselbos in Zeewolde aan de Eikenlaan is 1,4 hectare groot. Samen met het IVN, dat er vlakbij zit, werken vrijwilligers aan de realisering hiervan.

Veel geduld

Bij een voedselbos draait het vooral om heel veel geduld. Zoiets ontstaat niet zo snel. Bomen en struiken moeten groeien en de laatste jaren is het heel droog in de zomer geweest. Daardoor had deze jonge aanplant het ontzettend zwaar. We zien het zelf ook in de tuin. Niet alle planten wisten goed te wortelen door de warmte in de laatste 2 warme zomers. De langdurige droogte zorgde eveneens voor weinig groei. Overleven is dan belangrijker dan groeien. Tegelijk zal het de planten sterk maken voor langdurige droge periodes.

Onderstte kruidenlaag in het voedselbos
De onderste kruidenlaag in het voedselbos met bosaardbei

Het was heel inspirerend om eens te kijken in Zeewolde. Wat een prachtig bos is het. Zelfs in deze opbouwfase en ook in dit seizoen. Het zal nog wel even duren voordat het zijn vruchten afwerpt. Daar moet je wel geduld voor hebben. Ik herken dat ook in onze eigen tuin. Het kost veel tijd voordat de bomen zo groot zijn dat ze veel vruchten dragen en de struiken hebben ook zeker 2 jaar nodig om meer opbrengst op te leveren.

Hommels op de toverhazelaar
Vroege hommels op de toverhazelaar

Toverhazelaar en uiensoepboom

De braamstruiken groeien al hard. Ook in Zeewolde zag ik er veel groeien. Net als dat ik getroffen werd door een prachtige winterbloeier die met het mooie weer al heel wat hommels trok: de toverhazelaar. Prachtige bloemen waar hommels en zweefvliegen gek op zijn. Net als dat sommige struiken en bomen al prachtig in knop stonden. Zo is er in deze tijd van het jaar al best veel te beleven.

Ook heerlijke plekjes om te zitten
Plekjes om te genieten van de warme voorjaarszon

Een zorgvuldig ingeplant bos zoals het voedselbos in Zeewolde is onze tuin niet. Ook is het te klein voor heel veel bomen. Daarom blijft het klein. We hebben nog niet alle planten staan en komen door het bezoek aan zo’n voorbeeld ook op ideeën voor andere planten. Nu staat de toverhazelaar op ons lijstje. Net als de Chinese Mahonie of uiensoepboom. Echt planten voor in een voedselbos.

Voedselbos Sierradenbuurt

Enthousiast geworden door Zeewolde, ben ik ook in Almere Buiten gaan kijken naar het buurtinitiatief in de Sierradenbuurt. Het voedselbos Sierradenbuurt valt mij wel een beetje tegen. Hier is niet zo gedacht in lagen zoals bijvoorbeeld wel in Zeewolde is.

Voedselbos Sierradenbuurt Almere Buiten

Voedselbos Sierradenbuurt is teveel een park met perkjes waar je toevallig van de planten kan eten. Dat is naar mijn mening niet genoeg voedselbos. Al is het natuurlijk bij ons zelf ook de vraag of het echt een voedselbos is of een permacultuurtuin die neigt naar een voedselbos.

Genoeg om over na te denken en vooral om veel van te genieten. Nu en in de komende tijd.

insectenhotel
En natuurlijk een insectenhotel

Houtsnippers en bestrate oprit – Tiny House Farm

Het heerlijke voorjaarsweer afgelopen weekend lokte ons naar buiten. Het vraagt ook meteen om aanpakken. De tuin heeft in de winter in rusttoestand gezeten. Het mooie weer stimuleert om aan de slag te gaan.

Houtsnippers op het tuinpad
Houtsnippers

Houtsnippers vergeten

We waren helemaal vergeten om houtsnippers te regelen. Al onze buren zijn druk in de weer met snippers. Op elke oprit ligt wel een berg. Gelukkig mochten we de overgebleven snippers gebruiken van buren. Doris en ik zijn de hele dag in de weer geweest.

verse houtsnippers voor het pad langs de stukke artisjok
Het pad voert ook langs de stukgevroren artisjok

De paadjes in de tuin konden wel weer wat houtsnippers gebruiken. De laatste keer was ruim 2 jaar geleden geweest. We hebben over de oude snippers een lekker nieuw bed aan houtvezels neergelegd. Zo kun je weer goed lopen naar de plek van bestemming.

Paadjes met houtsnippers
Tuinpaadjes van houtsnippers

30 kruiwagens houtsnippers

Het waren vele kruiwagens die we een meter of 150 moesten versjouwen. Zo hobbelden we een keer of 30 heen en weer. Het klapstuk van de operatie was de kuubzak vol snippers. Omdat ik dacht dat het wel handig was om alles in 1 keer mee te slepen, had ik de kuubzak te gebruiken die in het najaar met een storm was komen aanwaaien.

Met hulp van een pallet waaronder 2 hondjes om weg te rijden, kreeg ik uiteindelijk ook dit zware geval bij ons huis. Deze houtsnippers liggen nog op een tijdelijke hoop, zodat we ze straks bij het tuinieren kunnen gebruiken.

Berg houtsnippers voor bij het tuinieren
De berg met houtsnippers om te gebruiken bij het tuinieren

Vakantiewerk

Ik ben deze week ook een weekje vrij. En wat een ontzettend geluk heb ik het met het weer. Dat is dubbel en dwars een cadeautje na een drukke periode op het werk. Het lekkere weer lokt mij ook naar buiten. Daarom ben ik maar meteen begonnen met een andere klus die nog wacht: het bestraten van de oprit. Echt vakantiewerk dus.

Het nattere winterweer en de dooi die inzette, maakten de oprit nog drassiger. En daar houdt Inge niet van. Ze vroeg het al een tijdje en ik had er eigenlijk niet zoveel trek in. Bestraten is zwaar werk. De stenen staan al een tijdje naast het huis. Zo lang al dat sommige buren vroegen of we er wel plannen mee hadden. Zij namelijk wel 😉

Stukje vers bestrate oprit.

Oprit is ruige kost

Uiteindelijk ben ik zondag na de laatste houtsnippers begonnen. Wel een enge klus omdat het bestraten van een oprit iets anders is dan het bestraten van een terras. De afkeuring van Azalp voor de bestrating onder het schuurtje, kwam ook regelmatig bij het kloppen van de grote, zware tegels bij mij voor de ogen.

Teckelpootjes

Gelukkig was de controle nu wat soepeler. Al vind ik dat we de tegels nog goed moeten laten zakken. Eerst maar eens wachten op een regenbui. Al hielden de tegels zich heel redelijk toen Inge de auto er gisteren in zijn achteruit op reed.

Was drogen – Tiny House Farm

Het drogen van de was met hulp van een wasdroger is een energievretende bezigheid. Sinds onze eerste wasdroger in 2004 zijn we best wel verslaafd aan het drogen van de was in zo’n ding. Niks meer uithangen, lekker makkelijk. Niet meer al dat gefriemel met die knijpertjes. Maar gewoon in de droger en anderhalf uur later haal je het er droog uit.

Bij de aankoop van de huidige wasmachine. Alweer ruim 12 jaar geleden, namen we ook een nieuwe wasdroger. De oude wilde mijn zusje wel overnemen. Eigenlijk was die nog prima. Alleen kon die in ons huis niet meer met de slurf naar buiten hangen en vingen we de condens in een speciale bak op.

De was drogen met vorst en sneeuw gaat prima

Wasmachine en droger mee

Bij de verhuizing gingen de wasmachine en de droger mee. Ze kregen een speciale plek in de badkamer. Een heel karwei met de verhuizing. De jongens die ons hielpen bij de verhuizing hadden veel moeite met de enorm zware wasmachine, maar de droger bleef ook niet achter. We hebben hem meteen gebruikt. Maar nu met zo’n grote tuin, kochten we ook een wasmolen. We moesten toch eens van die verslaving af.

Ze gebruiken heel veel stroom en zijn eigenlijk helemaal ergens voor nodig. Het scheelt toch zeker zo’n 40 euro per jaar als je de was aan de waslijn hangt. Zo’n 2 jaar terug zijn we serieus met de droogmolen gaan werken. Bijna elk weekend na de was, hang ik deze buiten op. Een heel werkje. Zeker als het veel sokken zijn. Maar de winter is wel een lastige speler. Zeker als het vochtig en koud weer is, dan gaat het niet hard met drogen.

Daarom was het vooral in de wintermaanden dat we de droger gebruikten. Sinds de verhuizing kreeg hij wel kuren. Maar we wisten het leven van het apparaat met allerlei trucjes toch nog te rekken. Tot hij een paar weken geleden definitief de geest gaf. Gelukkig kunnen we uitwijken naar het gezamenlijk gebouw De Vuurplaats om te drogen. Daar delen we een wasmachine en een droger met onze buurtgenoten.

Beddengoed te drogen in de sneeuwkou

Ondanks kou was ophangen

Toch heb ik het met de kou geprobeerd om de was te hangen. Als het zonnetje lekker schijnt, dan wil de was best wel drogen. Zeker zo aan het begin van het jaar. De zon is nu ook beduidend sterker dan bijvoorbeeld in december.

Wat vooral verrassend was: de was drogen met de sneeuw. Afgelopen weekend was het feest. Ik draai de was dan meteen ‘s ochtends zodat ik deze aan het einde van de ochtend op kan hangen. Zo is het al wat warmer en heb je veel uren om de was te laten drogen. De wind en de koude waren bijzonder goed voor de was. Het maakte in droogtijd nauwelijks uit met een frisse zomerdag. In een kleine 2 uur kurkdroog.

En wat heerlijk fris is de was die je buiten hangt. Je wilt er wel je neus erin blijven steken. Wat ruikt dat lekker. Zeker het beddengoed dat we zondag aan de lijn hingen. Het was zo fris. We sliepen die nacht als roosjes in ons frisgewassen bed.

was drogen in de sneeuw
Met een windje, droogt de was prima in de vrieskou

Makkelijker drogen

Hoe leuk is het om de was zo op te hangen. Ik wil wel kijken of er nog andere mogelijkheden zijn om bijvoorbeeld het kleine wasgoed beter en makkelijker op te hangen en te drogen. Ook experimenteer ik nog hoe je het het beste kan uithangen zodat wind en zon er goed grip op hebben. Tips zijn van harte welkom.

Winterwonderland – Tiny house farm

Ook Oosterwold is veranderd in een heus winterwonderland. Alles is bedekt onder een mooi dun laagje sneeuw. Heerlijk om de winter zo te beleven. Om ons heen overal wit. Het akkerland van de boer is een wit weiland. Er vliegen zelfs kitesurfers over, dan heet het snowkiten in Oosterwold.

Het roze huisje in winterwonderland
Ons roze huisje in winterwonderland

Voor ons is het heel spannend of alles het houdt. Of er niet plotseling lekkages ontstaan. Of alle leidingen het houden en of ons huis wel vorstbestendig is. Of er niet ineens gaten en kieren komen die we niet eerder hebben gezien. En is het wel warm te houden met die strenge vorst? We wonen hier nu wel 2,5 jaar, maar een flinke vorstperiode hebben we de afgelopen 2 winters niet gehad. Deze 3e winter dus met strenge vorst en ons huisje houdt het vooralsnog heel goed.

Verwarmen

Het verwarmen met een pelletkachel bevalt ook heel goed. Ook dat is best wennen, zo’n lange koude periode hebben we nog niet eerder gehad hier. De harde koude vrieswind afgelopen zondag was wel een beproeving.

bos Oosterwold in de sneeuw
Het bos van Oosterwold in de sneeuw

Het waaide precies tegen onze raamkant, waardoor het bijna niet te verwarmen leek. De hele dag heeft de kachel aangestaan, maar niet op de hoogste stand. Op maandag hebben we iets anders gestookt. De kachel hoefde minder lang te branden en gelukkig was de wind ook iets gaan liggen.

Meer pellets

Er gaan nu wel flink wat meer pellets doorheen dan eerst. Maar we weten het goed warm te houden. Het thuiswerken brengt ons sowieso op hogere kosten. Naast de verwarming en de extra elektriciteit hebben we natuurlijk ook hogere kosten voor de koffie en dat soort dingen.

roze huisje in sneeuw
De verwarming moet wel een graadje hoger in ons huisje

De kou is natuurlijk ook een beetje wennen met het bijhouden van de weg. Een aantal enthousiaste buren heeft maandag de weg zoveel mogelijk sneeuwvrij gemaakt. Maar je moet voorzichtig lopen en rijden. Dat moet je natuurlijk in heel de stad doen, maar bij ons moet het extra.

Doorstappen

Wel is het weer heerlijk doorstappen buiten. Als het koud is, lopen mensen minder lang en vaak met de hond. En dat zie je meteen terug bij ons in de buurt. Het scheelt vooral hinderlijke loslopers. Al moet je beducht zijn. Er zijn een paar plekjes met veel loslopende honden en die zijn niet altijd even aardig voor je.

De bosrand in de sneeuw. Een feest voor het oog.

Gisteren een heerlijke wandeling in de bosrand gemaakt. Wat is het beukenbos nu mooi. De vorst maakt alle modderpaden weer beter begaanbaar. Al weet ik ook dat zodra de dooi volgende week doorzet, het ook weer aanmodderen wordt in Oosterwold. Maar eerst nog een paar nachten met strenge vorst tot -15. Zou alles het houden?

Oosterwold winterwonderland
Welkom in winterwonderland Oosterwold

PS: deze week zijn we ook opgenomen in het Dorpsplein Oosterwold. Wil je meer over Oosterwold en alle bedrijvigheid weten, neem er dan gerust een kijkje.

Modder in Oosterwold – Tiny House Farm

In de wintermaanden verandert Oosterwold in een grote modderpoel. Door de vele regen is de klei nat en natte klei is spekglad. Het laat zich ook niet zo snel weghalen. Helemaal omdat zeeklei zo compact is, verandert het in een grote klont.

Met de schep is het nauwelijks doorkomen. Zak je met een laars in een zachter fragment van de bodem, dan is de kans heel groot dat je de laars niet meer uit de grond krijgt.

Laagje modder

De modder merk je overal. De puinwegen veranderen in wegen waar een flinterdun laagje modder op ligt. Het wordt spekglad. Helemaal als het vriest, dan is het glijden en glibberen over de wegen.

Teckel Saartje vindt al die modder niet altijd geweldig.

De wandelpaden door de doorwaadbare zones zijn het ergste. De mooie paden bij de Ecohoven van zijn veranderd in een verzameling voetstappen in de modder. De ene na de andere persoon die hier zijn hond uitlaat, probeert een nieuw spoor te maken.

Vroege modder

Op deze plek begint de modder al heel vroeg in het najaar. In september laten de bewoners daar elk jaar de rietkraag helemaal weggehalen met zware landbouwwerktuigen.

Voetpad of glibberpad?

De zware landbouwvoertuigen drukken alle grond samen en het is heel snel een grote modderpoel. Heel jammer, want het zijn mooie paden. Goed beheer van de sloot, hoeft niet te betekenen dat je alles altijd weghaalt.

Drassig aanzien

Hetzelfde zie je nu gebeuren op andere paden. Het wordt steeds drukker, maar vooral landbouwvoertuigen geven het bos een drassig aanzien. De zware kiepwagens met zand voor de brug over de vaart, de apparaten in het bos.

Een laagje modder op de puinwegen van Oosterwold.

Ze zorgen voor diepe slenken in de paden waar het water blijft staan. Het vocht kan niet meer weg. Bovendien is het bos op de bodem van de voormalige Zuiderzee minder waterdoorlatend dan het zand op de heuvelruggen.

Nergens leuk lopen

Zodoende is het momenteel eigenlijk nergens leuk lopen. Ik loop in korte broek, dan houd ik de broek een beetje schoon. Een beetje modder op de benen is er makkelijker af te halen dan wanneer het op mijn broek zit.

Zoek de weg in deze modderpoel

Iemand uit Oosterwold is daarmee altijd te herkennen. Hij of zij heeft iets van een grondwerker. Overal kleeft modder aan vast. Je zult weten dat je in de polder woont. En in huis? De kleiklonten zijn niet te tellen.

Doordat het riet is weggehaald, ontstaat er ook snel modder. Al is in deze tijd weinig meer bestand tegen de modder.

Avondklok – Tiny House Farm

Hoe bevalt het leventje in een klein huisje met de avondklok. Het toeval wil dat we in deze tijd van het jaar heel weinig ‘s avonds de deur uit gaan. We leven echt met het daglicht mee. Zodra de avond valt, gaan de gordijnen dicht en trekken we ons binnen terug.

Uitzicht vanuit de Vuursteenhof in Almere Oosterwold

De avonden lengen gelukkig wel weer. We hebben het om half 6 nog gewoon licht en dat is best genieten. Wat een verschil met vorig jaar toen ik nog zo klaagde over het donker. Het leven met alle coronamaatregelen heeft veel veranderd. Ruim 10 maanden leven we nu al met al die perikelen, waar geen eind aan lijkt te komen.

Genoeg ruimte

Wat een contrast met veel mensen die het met evenveel ruimte moeten doen, maar dan midden in de stad. Wij kunnen nog goed naar buiten. Het uitlaten van de honden in de zomermaanden kan natuurlijk meer in de randen van de dag. Nu kies ik een moment in de middag voor de grote ronde. Heerlijk om met daglicht hier te lopen. En in januari zijn de luchten buitengewoon mooi. Wat een schitterend licht. Hoe de zon speelt met de wolken. Dat is echt genieten.

Die prachtige vergezichten in Oosterwold. Zo genieten.

Natuurlijk, ik heb heel erg aan alles moeten wennen, maar nu kan ik er meer en meer van genieten. We leven dicht op elkaars lip. Ook is het soms best lastig om al die online vergaderingen te voeren in je huiskamer, terwijl de rest om je heen zit. Nu kijken de andere een televisieserie op de mobiel of chillen met hun eigen muziek door de koptelefoon. Ook ik vergader met de oortjes in.

Feestje voor het oog

Tegelijkertijd kan ik ontzettend genieten. De zon schijnt nu heerlijk ver de kamer in. De ochtend is echt een feestje voor het oog. Als de zon hinderlijk op mijn laptop schijnt, schuif ik hem er iets uit. Ik heb er wel de modus voor gevonden. Het is erg genieten van het weer dat je zoveel beter ziet dan toen we midden in de stad woonden.

Tussen de bomen schijnt de zon

We hadden in ons huis in Almere Stad meer ruimte binnen, maar het was een veel donkerder huis. De hoge ramen nu zorgen voor een veel sterkere beleving van buiten naar binnen. Daarmee heb je veel meer een relatie met je omgeving dan eerst. Ook staan we nu meteen in de tuin als we de achterdeur uit stappen. Tijd genoeg om wat grond om te plaggen of een boompje te verplanten.

Voordelen avondklok

Dat we meer op elkaars lip zitten, krijgt ook veel meer voordelen. Het is best wel een bijzondere tijd nu we zo veel met elkaar samen zitten opgescheept. We hebben veel intensere en diepere gesprekken. We vertellen elkaar veel dingen en zijn ook meer betrokken bij Doris’ opleiding.

het roze huisje onder de winterhemel
Het roze huisje onder de winterhemel

Niet dat het leuk is zo’n avondklok, maar ik koester meer en meer de bijzondere momenten die deze eigenaardige crisis ook in zich heeft.

Klein leven, literatuur, orgelmuziek en Dantes Komedie